Δημοσιεύθηκε στην Uncategorized

Το σπίτι

  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου!»
  • »Να τ’αγαπάς,να το φροντίζεις,να το σέβεσαι, να το ομορφαίνεις!»
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου απεριόριστα !»
  • »Να τ’αγαπάς και τις ηλιόλουστες μέρες και όταν έχει συννεφιά!»
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου όπως είναι ,κι ας μην σου αρέσει πάντα!»
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου με τις μυρωδιές του,τα χρώματά του,τους ήχους του,τους συγκατοίκους του,τους γείτονές του,τις γλυκές στιγμές του και τους καυγάδες,την σκόνη του και τα άπλυτα ρούχα.»
  • »Nα τ’αγαπάς το σπίτι σου κι ας θεωρείς ότι είναι μικρό ή παλιό ή ότι δεν ανήκει σε σένα!»
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου ακόμα κι αν εκεί έχεις πληγωθεί,ακόμα κι αν εκεί έχεις πληγώσει,ακόμα κι αν εκεί έχεις πονέσει.»
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου με όλο σου το είναι και να το προστατεύεις,πριν γκρεμιστεί,πριν σε διώξει,πριν σταματήσει να είναι σπίτι σου.»
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου»,είπε με δάκρυα στα μάτια και μία φλόγα σοφίας στην καρδιά.
  • »Να τ’αγαπάς το σπίτι σου και να το χαίρεσαι για πάντα,είπε με σιγουριά κοιτάζοντας πια την μισάνοιχτη πόρτα και με μια μικρή βαλίτσα στο χέρι ,έφυγε…

Έφυγε από το σπίτι.Έφυγε από το σπίτι για να βρει ένα σπίτι κάπου αλλού στον κόσμο,χωρίς να ξέρει πού.Κάποιο ίσως που να μην γκρεμίζεται και να είναι όπως το θέλει.Πάντα έφευγε τελικά όταν κάτι γκρεμιζόταν,γιατί δεν είχε την δύναμη ή το θάρρος να το χτίσει από την αρχή,να το ομορφύνει.

Προσπαθούσε να αλλάξει το σπίτι που έμενε για να ταιριάξει σε αυτό που είχε στο μυαλό.Αλλά ήταν μάταιο και το σπίτι αντιδρούσε.Τότε σταμάτησε να το ομορφαίνει και  κάπου εκεί τα θαλάσσωσε και το σπίτι άρχισε να φθείρεται μέρα με τη μέρα  πιο πολύ μέχρι που κουράστηκε να προσπαθεί άλλο  και το μίσησε,το σιχάθηκε.Και τότε το σπίτι κατέρρευσε.

Τότε όμως ήταν η στιγμή που τα πράγματα άλλαξαν.Αναγκάστηκε κατά κάποιον τρόπο να φύγει μακριά.Δεν πήγαινε άλλο.Στενοχωρήθηκε και δυσκολεύτηκε να αποχωριστεί το σπίτι που δεν ήταν πια σπίτι.Αλλά μέσα σε όλο αυτό,άρχισε να μεγαλώνει και να ωριμάζει και να μαθαίνει και να καταλαβαίνει ότι τίποτα δεν χρειάζεται να αλλάξει..Κι έτσι βρήκε έναν τρόπο να αποδεχτεί το σπίτι όπως είναι πραγματικά  και να το αγαπήσει πραγματικά κι ας έμεινε με την βαλίτσα στο χέρι.

Και τότε το σπίτι μεταμορφώθηκε κι έγινε όμορφο και επεκτάθηκε,γιατί ένιωσε την ζεστασιά της αγάπης.Το σπίτι πλέον δεν ήταν μόνο οι τοίχοι και τα έπιπλα.Το σπίτι ήταν κάθε χώρος και κάθε γεγονός μέσα στο σπίτι.Το σπίτι ήταν κάθε σπίτι,κάθε κτίριο,κάθε γειτονιά,κάθε δρόμος,κάθε πεζοδρόμιο,κάθε δέντρο,κάθε σύννεφο,κάθε ζώο,κάθε συγγενής,κάθε φίλος,κάθε αγαπημένος,κάθε άνθρωπος,κάθε ψυχή που συναντούσε στον πλανήτη,σε ολόκληρο το σύμπαν. Το σπίτι ήταν το σώμα με όλα του τα όργανα,τα κύτταρα,τις λειτουργίες.Το σπίτι ήταν οι αναμνήσεις,τα όνειρα,οι προσευχές και κάθε αγκαλιά,κάθε άγγιγμα,κάθε κοίταγμα στα μάτια,κάθε σιωπή ,κάθε πάτημα,κάθε χορός,κάθε σκίρτημα στην καρδιά ,κάθε λάθος,κάθε αποτυχία.

Το σπίτι ήταν ολόκληρος ο Εαυτός και δεν περιοριζόταν πια.Ήταν ελεύθερος!Γιατί μόνο στο σπίτι νιώθεις ελευθερία και πληρότητα και ασφάλεια και ευτυχία! Σπίτι είναι εκεί που μένεις,που ζεις!Ακόμα κι αν φύγεις ,εκεί θα επιστρέφεις όταν θα θες να ξεσπάσεις ή να νιώσεις στήριξη ή μία φωλιά να κρυφτείς,να ξεκουραστείς,να τονωθείς.Εκεί θα γυρίζεις όταν θα χαίρεσαι και όταν θα θες να μοιραστείς τα νέα σου και τις τρέλλες σου .Και αν το αγαπάς και το φροντίζεις και το σέβεσαι και το ομορφαίνεις,το Σπίτι θα είναι πάντα εκεί για σένα,όπως το θες και το χρειάζεσαι!

Άννα Αντωνιάδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s